دیگر سلولهای باتری را له نکنید: روش بهتری برای فشار دادن آنها باید صادق باشیم: فشار دادن سلولهای باتری در حین بستهبندی، کاری پرخطر است. اگر مواد مورد استفاده بسیار سفت باشند، در واقع در حال بازی با ساختار داخلی باتری هستید؛ یک اشتباه کوچک میتواند منجر به تخریب سلول باتری یا حتی ایجاد خطاهای داخلی شود. به همین دلیل، ما از روش گرمایش با نور مادونقرمز نزدیک استفاده کردیم. به جای فشار دادن مستقیم مواد سرد، از نور مادونقرمز برای گرم کردن مواد استفاده میکنیم. این کار باعث میشود چسبها و فیلمهای بستهبندی کمی نرم شوند؛ در نتیجه، وقتی فشار وارد میشود، مواد تسلیم میشوند. نیازی به فشار زیادی نیست؛ در نتیجه، ساختار داخلی سلول باتری در امان میماند. نحوه عملکرد گرمایش نکته مهم اینجاست که نور مادونقرمز مانند گرمکنهای معمولی عمل نمیکند؛ طول موج کوتاهتری دارد، بنابراین گرما فقط روی سطح مواد باقی نمیماند، بلکه مستقیماً به داخل مواد نفوذ میکند. با تنظیم توان و زمان، میتوانیم دمای دقیق مورد نیاز را در نقاط مربوطه ایجاد کنیم، بدون اینکه شیمی موجود در داخل سلول باتری تخریب شود. این یک تعادل حساس است، اما کارآمد است. تغییر در فیزیک فرآیند وقتی مرحله گرمایش قبلی اضافه میشود، کل فرآیند تغییر میکند. مواد سرد مقاومت میکنند؛ اما وقتی گرم میشوند، اجازه میدهند فشار وارد شود. این کار باعث کاهش فشار مکانیکی بر الکترودها و جداکنندهها میشود. چون مواد دیگر مقاومت نمیکنند، میتوانیم فشار وارد شده را کاهش دهیم. وقتی فشار کاهش مییابد، خطر له شدن سلول باتری یا خراب شدن جداکنندهها تقریباً از بین میرود. مشکلات موجود البته، این روش آنقدر ساده نیست. نور مادونقرمز سریع است، اما نیاز به دقت زیادی دارد. اگر لامپها کمی نزدیک به باتری باشند، نقاط گرم ایجاد میشود؛ این موضوع میتواند باعث تخریب الکترولیت باتری شود. بنابراین، نیاز به یک سیستم بازخورد دقیق وجود دارد؛ سنسورهایی که به طور لحظهای با خروجی نور مادونقرمز تعامل داشته باشند تا دمای سطح در محدوده مناسب باقی بماند. یک نکته مهم دیگر این است که نباید از سیستمهای محافظتی غفلت کرد؛ اگر این سیستمها وجود نداشته باشند، کل ساختار دستگاه گرم خواهد شد، که این همان چیزی است که نمیخواهیم.
